FANDOM


Księstwo Ellander
Stolica Ellander
Ustrój polityczny monarchia
Głowa państwa książe;
obecnie regent Fryderyk Barbarossa
Jednostka monetarna Floren Ellanderski
1 Floren = 100 Groszy
Język urzędowy wspólny
Herb
Herbb
Czarna tarcza ścięta,
w polu górnym lew kroczący,
w polu dolnym 3 srebrne lilie

Ellander to stosunkowo młode księstwo ze stolicą w Ellander, leżące w centrum kontynentu na skrzyżowaniu wielu dróg handlowych. Księstwo od lat wykorzystuję ten fakt rosnąc w siłę i zyskując coraz większą pozycję w regionie, narażając się jednocześnie silniejszym sąsiadom. Ellander to państwo bez stosów. Tutejszy lud jak na warunki reszty kontynentu jest bardzo tolerancyjny w stosunku do nieludzi. Nawet Magia cieszy się tutaj większym zrozumieniem.

Ustrój politycznyEdytuj

Władzę sprawuję Książe (lub w szczególnych wypadkach Księżna) który skupia w swych rękach pełnie władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej. Książe pełni funkcję zwierzchnika sił zbrojnych, sądu najwyższego, prowadzi politykę zagraniczną. Pełni również funkcję Namiestnika Południowej Marchii. Przyjęło się, że na tą funkcję Książe powołuję rządce, podczas gdy sam skupia się na sprawach całego państwa. Organem doradczym Księcia jest Rada Książęca, wybierana przez szlachtę księstwa. Książe nie ma jednak obowiązku słuchać jej rad, może za to doprowadzić do usunięcia poszczególnych członków rady bądź jej całościowego rozwiązania. Warstwą rządzącą jest głównie arystokracja, są jednak liczne wyjątki wysokich urzędników z środowiska mieszczańskiego. Księstwo podzielone jest faktycznie na 3 marchię:

Marchię mają pewne swobody w decydowaniu o sobie, jednak realizują politykę nakreślona przez Księcia. Obecna sytuacja jest bezprecedensowa. Władzę sprawuję Lord Regent Barbarossa. Lord Regent ma trochę słabszą pozcyję względem rady, niż Książe. Zadaniem Lorda, jest zachowanie integralności księstwa oraz, znalezienie nowego Księcia.

GeografiaEdytuj

Ellanderm
Ellander to zróżnicowana geograficznie kraina o powierzchni ok. 57 tys. km. Od reszty państw oddzielona jest naturalnymi granicami. Od strony północnej Ellander i Redanie rozgranicza Pontar. Od strony wschodniej od Aedrin i Mahakam Góry Ponure z w wąską przełęczą Gryfa. Wschodnia część kraju to Stara Puszcza. Stosunkowa najmniej przeszkód jest na południu kraju, gdzie rozciągają się Karmazynowe Wierchy. Ellander jest tradycyjnie podzielone na dwie marchie: Północną i Południową. Marchia Północna, potocznie zwana Równiną lub Zarzeczem, ma swoją stolicę w Bramie Północy. Jest to typowo rolniczy i nizinny teren o bardzo dobrych glebach. Ważniejsze osady to: Gniew i Wiosna. Marchia Południowa, lub Książęca, ma swą stolicę w Ellander. Jest to kraina typowo przemysłowa (przemysł wydobywczo-hutniczy), nieliczne gospodarstwa skupione są wokół Karmazynowego Szlaku. Ważniejsze osady to: Spirit i Podgórze Obie Marchię rozdziela rzeka Bystra z przeprawą w Bliźniakach

HistoriaEdytuj

Księstwo powstało w wyniku testamentu króla Temerii Hallena Pobożnego. Król podzielił Temerie między swoich 5 synów ustalając również księstwo senioralne. Chciał w ten sposób zapobiec walce o tron po jego śmierci. Tuż po pogrzebie bracia wrócili do swoich domen i zaczęli przygotowania do wojny. Wojna nazwana później pobożną, trwała 10 lat. Bracia zawierali sojusze, intrygowali, walczyli. Kraj pogrążył się w chaosie. Po kilku latach walk książę Hellen II Naiwny, wezwał na pomoc swego stryja, króla Redanii. Król Rydera tylko czekał na taki pretekst, 5 czerwca 1130 tuz po roztopach przekroczył ze swym wojskiem Pontar. Po miesiącu walk cała Temeria leżała u jego stóp, łącznie z głową Hellena II. Król obsadził na tronie swego syna Falwicka a sam wrócił do Redanii ciągnąc wozy z łupami. Falwick, pozostawił stary podział na księstwa, od czasu do czasu podsycał wystąpienia jednego księstwa przeciwko drugiemu, tępił każdy przejaw buntu. Wybuchały liczne powstania przeciwko jego władzy, ale zawsze były to akcje pojedynczych księstw.

Taki stan rzeczy trwał 100 lat. Dynastia Falwicka kontynuowała politykę swojego przodka. Byłoby tak prawdopodobnie i następne 100 gdyby nie Afera Miliona. W roku 1230 ostatni z rodu Falwicka, zapragnął trochę więcej samodzielności. Temeria pozostawała wszak lennem Redanii i była zmuszona płacić regularne daniny. W między czasie w Redanii doszło do obalenia dynastii Ryderów. Falwick IX uznał że, skoro jego senior nie żyje, nie ma potrzeby dalszego płacenia daniny. Jego zapał ochłodziła rada Królewska przypominając o 7 tys. kopii które w każdej chwili mogły przekroczyć Pontar. Król wymyślił inny fortel, postanowił, zaniżać dochody państwa, mniej w ten sposób odprowadzając do Redanii. Ten proceder trwał rok, po czym oczywiście redańczycy zorientowali się w oszustwie. Zażądali natychmiastowego przesłania zaległego miliona florenów. W odpowiedzi Falwick IX odesłał im głowę posła, i rozesłał gońców po królestwie z wiadomością o powszechnej mobilizacji. W odpowiedzi na to zawiązała się Konfederacja Mariborska. Król, na wieść o dwóch niebezpieczeństwach zrzekł się korony i uciekł z kraju. Na czele konfederacji stanął człowiek znikąd, prawdopodobnie cyntryjczyk: Lipius. W obliczu zagrożenia redańskiego, każdy kto mógł unieść broń wstępował do armii. 15 lutego 1231 roku dwie armie stanęły naprzeciwko siebie. Po 2 dniach walk redańczycy zostali zmuszeni do odwrotu, równie sfatygowana armia Lipiusa nie miała środków na pogoń. Temeria po 100 latach niewoli stała się znów wolna. W stolicy Wizymie podpisano pokój z Redanią, a Lipiusa ogłoszono naczelnikiem państwa.

Zjednoczenie ziem nie było proste. 100 lat podziału zrobiło swoje, ród Falwicka robił co mógł żeby jak najbardziej podzielić księstwa. Stare zatargi odżyły, państwo pogrążyło się w wojnie, Lipius zniknął w dziwnych okolicznościach. Redania znów zwietrzyła szansę poszerzenia swoich wpływów, zaczęła przygotowania do nowej wyprawy. Na wieść o tym Książe August Wielki, zwołał konferencję w Wizymie. Ustalono na niej warunki pokoju i przyszłego zjednoczenia Temerii, uchwalono małą konstytucję. Redania mając w pamięci ostatnią porażkę zrezygnowała z roszczeń do tronu Temerii, miała po za tym, co raz więcej problemów z Kaedwen. Temeria została zjednoczona pod berłem Augusta Wielkiego. Pod koniec jego panowania okazało się, że państwo, nie może istnieć w takim wymiarze granic. Księstwo Ellander przez 100 lat pozostające w strefie wpływów Mahakamu i Aedrin zbyt bardzo różniło się, od reszty Temerii.

W roku 1240 Ellander ogłosiło niepodległość, August wysłał oczywiście wojska przeciwko secesjonistom. Wojna nie była łatwa, wojska królewskie walczyły z świetnie przygotowanym przeciwnikiem walczącym na swojej ziemi. W 1241 król August zginał w zamachu urządzonym przez wywiad Ellander. Tron objął jego młody syn August II. Gdy księżna Ellanderyjska Morgonia de Bades w roku 1242 wyszła za mąż za syna króla Redanii zmieniło to całkowicie układ sił. Redania natychmiast zażądała od Temerii zaprzestania walk i uznania niepodległości Ellander. August II niedoświadczony dyplomata, uznał suwerenność księstwa, nie zgodził się jednak na koronację. W 1243 podpisano pokój w Carreras. Od tej pory księstwo jest wrzodem na dupie Temerii, nie można go z powrotem przyłączyć dopóki na tronie księstwa będzie zasiadał ktoś z krwii Redańskiej. Ellander prze wiele lat było na uboczu większości zawieruch, miało czas wykształcić nowoczesne manufaktury, importowało technologie wydobycia kruszców z Mahakamu. Obecnie od roku 1244 księstwo rozwija się jak nigdy, stolica stała się ośrodkiem władzy, kultury i religii. W przeciwieństwie do innych państw pewne wolności obywatelskie maja tu nieludzie i magowie. Rozwija się handel głównie z Redanią uzależnioną wręcz od dostaw kruszców z Ellander po ostatniej wojnie z Kaedwen, które wprowadziło embargo na eksport do Redanii. Redańczycy dobrze wiedzą, że gdyby zaatakowali Ellander, ci zniszczyli by całą infrastrukturę wydobywczą co pozbawiło by na długie miesiące Redani niezbędnych surowców. Po za tym w ich interesie jest osłabiać władzę Temerii.

W ostatnich dnia grudnia 1245 księżna Ellanderyjska urodziła martwe dziecko. Diagnozy medyczne potwierdzają jej podpadnięcie w obłęd. Dzień po tej tragedii na księstwo spadł kolejny cios, książę zginął w dziwnych okolicznościach spadając ze schodów. Rządy w imieniu chorej przejął Fryderyk Barbarossa, szef wywiadu. Ostatniego dnia roku jego władzy oficjalnie nie uznał patriarcha kościoła Allisander de Orfen, wyzywając go od wszystkich diabłów. Mimo to Barbarossa za aprobatą Rady objął funkcję Regenta.

Zobacz Też: 
*Kalendarium *Poczet Książąt

WojskowośćEdytuj

Ellander zakończyło reformę wojskową w 1240 roku i do konfliktu z Temerią przystąpiło posiadając jedną z najnowocześniejszych armii Kontynentu. Wyspecjalizowane i dobrze wyposażone formacje zastąpiły liczne kontyngenty, które przed kilkunastoma laty wysyłane z pomocą Temerii jako lenny obowiązek były dziesiątkowane przez siły króla Rydera.

Dowództwo nad całością armii sprawuje Głównowodzący Sił Zbrojnych Vladimir Storm. Do pomocy ma Namiestników obu marchii odpowiedzialnych za struktury wojskowe na ich terenie, oraz komendantów poszczególnych twierdzy jak Gniew, Bliźniaki czy główne koszary księstwa Wilcze Leże. Trzy Korpusy podzielone na hufce i chorągwie stanowią na tyle elastyczną strukturę, że prócz obrony własnych granic Ellander jest w stanie, w razie potrzeby, wysyłać kontyngenty do państw ościennych.

Główną siłą księstwa nadal pozostają łucznicy których na stałe powołanych jest pod broń około 500. Piechota stanowiąca głównie obsadę zamków i fortyfikacji to kolejnych 800 żołnierzy. Najmłodsza z ellanderyjskich formacji, to konnica stanowiąca w czasie pokoju siły szybkiego reagowania. Storm ma do dyspozycji również jednostki specjalne jak Jeźdźcy Burzy czy Szpony, oraz odziały inżynieryjne i logistyczne.

Jako kraj stanowiący łakomy kęsek dla sąsiadów, a jednocześnie odpowiednio bogaty Ellander jest przygotowane do szybkiej mobilizacji kolejnych oddziałów jeśli tylko zajdzie taka potrzeba. W przeciągu tygodnia potencjał armii rośnie wtedy praktycznie dwukrotnie. Zebranie kolejnych sił (około 3000 ludzi, głównie piechoty) trwa już około miesiąca i pociąga znaczne koszty.

Na terenie księstwa rozsiane jest około 15 mniejszych i większych warowni, czy ufortyfikowanych miast, z czego 4 mają bardzo duże znaczenie strategiczne.

GospodarkaEdytuj

Gospodarka Ellander należy do najlepiej rozwiających się w regionie. Na sukces złożyło się kilka czynników. Wojna nigdy poważnie nie naruszyła infrastruktury księstwa. Ellander leży w bardzo korzystnym miejscu czerpiąc wiele korzyści z surowców mineralnych, bogatych lasów, rzek jezior i żyznych gleb. Centralne położenie księstwa powoduję również wzmożony ruch handlowy (ułatwiony przez trakty i rzeki). W księstwie zawsze docenianio nowe technologię (niebagatelne znaczenie ma Uniwersytet Ellanderyjski i bliskość Mahakamu), które obniżały koszty produkcji i zwiększały jakość. Przędsięborczy ludzie zawsze byli mile widziani w księstwie, przychylne prawodastwo zawsze im sprzyjało. Obecnie nic nie wskazuję na to by gospodarka miała popaśc w regres, wręcz przeciwnie. Ellander eksportuję głównie: przetworzone surowce mineralne (wyroby jubilerskie, broń), przetworzone drewno (broń, meble), płody rolne (tutejsza odmiana pszenicy i kukurydza). Ellander handluję głównie z Redanią, Aedrin i Sodden (Temeria jest marginalizowana). Poza sąsiadami posiada kontakty handlowe niemal na całym kontynencie.

ReligiaEdytuj

Religią dominującą w Księstwie jest Kościół Niezwyciężonego. W stolicy księstwa Ellander znajduję się główny ośrodek kultu tej religi i siedziba patriarchy (obecnie Allisander de Orfen) Patriarchowie tradycyjnie od lat popierali władców którym zawdzięczali gościnnie. Bazylika Światła i budynki papiestwa nie mają statusu eksterytorialnego, aczkolwiek cieszą się pewnymi przywilejami. Mieszkańcy księstwa są prawie wyłącznie wyznawcami Niezwyciężonego. Cechą charakterystyczną jest to, że istnieje wiele tradycji wziętych wprost z dawcnych pogańskich religii, które współżyją z głównym kultem.