FANDOM


StrukturaEdytuj

Składająca się zwyczajowo z 5 osób rada, stanowi organ doradczy księcia. Nie jest on zobowiązany do słuchania głosu rady, ale działania nie pokrywające się z sugestiami, są bardzo źle odbierane przez poddanych.
Wybory do rady przeprowadzone w formie powszechnego głosowania szlachty odbywają są każdorazowo gdy którekolwiek z miejsc zostanie zwolnione. Stanowisko piastowane jest bezterminowo a kadencję może zakończyć jedynie dymisja członka, lub jego śmierć. Rezygnacja z własnej woli, choć formalnie możliwa zdarzyła się w ponad stuletniej historii rady jedynie trzykrotnie. Rada może natomiast sam przegłosować wotum nieufności wobec któregokolwiek z jej członków, prawo zgłoszenia takiego wniosku przysługuje również księciu. Dymisje i tajemnicze zgony prowadziły czasem do sytuacji, kiedy w jednym roku trzeba było przeprowadzać sześć wyborów w przeciągu trzech miesięcy.

Członkowie rady posiadają immunitet nietykalności, który na czas piastowania przez nich urzędu chroni ich przed wszelkimi możliwymi konsekwencjami prawnymi.

Rada odgrywa bardzo ważną rolę w przypadku gdy z różnych powodów książę nie jest w stanie sprawować władzy ma ona wtedy możliwość sprawowania kolegialnych rządów, bądź wyboru Regenta. Jego pozycja nie jest jednak tak silna jak Księcia, musi on podporządkować się decyzją rady, a jego podstawowym zadaniem jest przywrócenie konstytucyjnych rządów w księstwie.

Aktualnie w skład rady wchodzą 3 osoby Dominika Kalarna, Karius ze Spritu, Remiasz Remos.

Historia RadyEdytuj

Organ powołany krótko po roku 1120, zaraz po rozpoczęciu nastałych po śmierci Halena Pobożnego walk. Przez lata system sprawdzał się nad podziw dobrze, członkowie rady wybierani w powszechnym głosowaniu szlachty zawsze byli zaufanymi ludźmi księcia, nie licząc spektakularnego Paktu Gildii z 1231 r. z rzadka dochodziło pomiędzy nimi do sporów.

Największy kryzys nastąpił jednak w roku 1244, gdy po zabójstwie księcia i chorobie księżnej dowódca wywiadu lord Fryderyk Barbarossa obawiając się o losy księstwa pozbawionego przywództwa postanowił objąć w imieniu chorej regencję, na którą naturalnie rada musiała wyrazić zgodę. Początkowe szacunki dawały mu jedynie poparcie Dominiki Kalarnej z Marchii Północnej, byłej namiestniczki Bramy Północy oraz Kariusa ze Spritu głównego inżyniera okręgu przemysłowego. Pozostała trójka na czele z Aleksandrem z Brenen, książęcym arcymagiem i jednocześnie najbardziej oddanym rodzinie książęcej człowiekiem byli przeciwni tej nominacji. Barbarossa zdawał sobie sprawę jak katastrofalne skutki szczególnie w sytuacji międzynarodowej ma aktualny stan państwa, nie mógł dopuścić aby trwał on nadal. Wykorzystując kontrolę nad służbami wywiadowczymi próbował wpłynąć na decyzję przeciwnych mu radców. Doprowadziło to jednak jedynie do tego, że wszyscy oni publicznie i bardzo ostro zaatakowali lorda, kierując pod jego adresem zarzuty zdrady stanu i prywaty. Wszystko wskazywała na to, iż plan lorda przepadnie na etapie posiedzenia rady. Gdy jednak jeden z jego przeciwników Remiasz Remos, profesor uniwersytetu Oxenfurtckiego podczas dyskusji nad przyznaniem lordowi regencji nagle zmienił zdanie i postanowił poprzeć projekt w radzie zawrzało. Dwójka pozostałych opozycjonistów postawiona została w skrajnie ciężkiej sytuacji, gdyby Barbarossa otrzymał regencję, mógłby zgłosić wobec nich wotum nieufności prowokując tym samym ich wydalenie z rady. Nie trudno wyobrazić sobie jaki los spotkałby wtedy przeciwników politycznych, pozbawiając praw nietykalności.
Ostatnią desperacką próbą było opuszczenie przez Aleksandra pokoju obrad i tym samym zerwanie posiedzenia, działanie takie jedynie odwlekło w czasie mianowanie Barbarossy na regenta, dało jednak czas jego przeciwnikom na ukrycie się. Zaraz po mianowaniu zgodnie z przewidywaniami, Barbarossa wykluczył ze składu rady zarówno Aleksandra jak i drugą z przeciwnych mu osób barona Stumiecza.
Ponieważ dbanie o skład rady jest powinnością księcia, aktualnie regenta Barbarossy, nie mając gwarancji, iż szlachta wybierze przychylne mu osoby odwleka on stale moment wyboru nowych członków. Rada działa w uszczuplonym składzie i wedle narastających i podsycanych przez kler plotek stanowi jedynie zasłonę dla prawdziwych działań Barbarossy, od którego jest całkowicie zależna.